Een simpel leven
Terug naar het simpele leven is best een stap. Maar met een huis op wielen zit je al heel snel in een
lager ritme en dan wordt het vanzelf simpel. De ballast van materiële zaken heb je niet, alleen het
hoognodige. Opnieuw kom ik tot de ontdekking dat ik weer te veel kleding bij me heb. Vanaf nu ga ik
een lijstje bijhouden wat ik werkelijk gebruik. Nu ben ik van nature een simpel mens, dus geen hoge
hakken of fancy kleding, toilet artikelen zijn ook maar vijf items: shampoo, deo, tandpasta, mascara
en lippenstift. Daarentegen is de EHBO tas goed gevuld. Ja, als je op de trauma gewerkt hebt dan zit
dat in je genen. Toch zijn er wat opmerkelijke items in de garage van de camper bijgekomen. Zoals
een tent voor Floki. Het is een ingenieus bouwwerk opgebouwd uit tunnels met af en toe een
grotere ruimte om te spelen, eten, slapen of naar de kattenbak te gaan. Op elke camping trekt dat
bouwwerk veel bekijks. Ook de aangeschafte tracker werk uitstekend. Via een app kun je zien of
Floki ergens zit en of hij genoeg bewogen heeft voor optimale fitheid. Het is niet altijd juist wat de
app je voorspiegelt. Hoog in een boom sta je wel op de plek maar je ziet hem niet omdat de app niet
de hoogte aangeeft. En na een rondje fietsen met Flo, heel relaxed slapend in zijn nieuwe mand,
zegt het aparaat dat Floki erg goed bezig is geweest met 23 kilometer op de teller. Nee, niet Floki
maar het vrouwtje is goed bezig geweest.
De oude draagtas is nu de vaste slaapplek voor de nacht tot vijf uur, dan komt hij lekker bij me
liggen. Om acht uur is het klaar met de rust en dan moet er gewandeld en geplast worden. Ik dacht
dat we een kat hadden, maar er zitten meer hondenkwaliteiten in, heb ik gemerkt. Op camping de
Zwarte Haan is de aanwezige zwarte haan een test om te zien of de kippen, die we krijgen bij
thuiskomst, ook goed bevallen. Wij weten dat wel, maar ja of meneer de je weet wel kater dit ook
goed vindt, is nog maar de vraag. Sinds vier weken hebben we geen echte kater maar een je weet
wel kater. Super nieuwsgierig gaat hij er achteraan maar al snel is de lol er vanaf.
Dan gaan we maar lekker het bos en daarna de dijk op om te gaan rennen met uitzicht over de
Waddenzee. De heerlijke zoute lucht doet haar werk en al rap zitten we allebei op ons platte gat van
het uitzicht te genieten. De wind, die om je hoofd waait en de rust, geeft een gevoel van Zen, waar
je in een spa tachtig euro voor neer moet tellen. Onderweg is het een prachtig kleurrijk beeld van de
aardappelvelden die in bloei staan. De verschillende soorten hebben hun eigen bloeiwijze. Zolang
de weergoden goed gezind zijn is er geen tekort aan voedsel, althans niet aan aardappelen. Die
boeren doen toch hun stinkende best om mensen, die totaal geen verstand hebben waar ons voedsel
vandaan komt, in leven te houden. Ik heb een kleine groentetuin thuis en mijn buurman ook, dus
wij komen de hongerwinter wel door als de nood aan de man komt. Het is dan wel geen pizza of een
of ander hoogstaand gerecht maar gewoon een AGV maaltijd . De V zal af en toe onbreken maar die
vullen we dan wel aan met E. Als de kippen genoeg leggen natuurlijk. En als feest kunnen we af en
toe patat bakken. Een probleem, waar haal ik de Rosè vandaan?
Bestemming was Polen maar we zijn gestrand in Siddeburen. Nou, de bestemming is niet het doel,
maar de reis. De reis is tot nu toe geweldig. Dat is het fijne van een camper. Waar de wielen stoppen
is het fijn. Vandaag komen er nieuwe buren, ze komen uit Oostenrijk en zijn ruim in de tachtig,
geweldig dat ze nog de spirit hebben om te reizen met een camper. Ze gaan het thuisland van de
dame , Noorwegen, bezoeken. Communicatie is erg lastig. Het doet ons denken aan Gerald uit
Clarksons farm. Een geweldige serie maar Gerald is echt onverstaanbaar. Met handen en voeten
komen we er toch uit en staan ze na veel heen en weer rijden op hun plek. De fietstocht naar
Flensburg is heet. De kleine straatjes zijn leuk en we hebben weer veel bekijks met Floki. Even tot
rust komen op een prachtig Friedhof. Zullen ze hier ook begraven zijn in de uitvaartkisten die
gemaakt zijn van het drijfhout wat uit de zee komt? Recycling is het toverwoord. Floki heeft alle
graven bezocht. Een ode aan de doden en gelijk heel koel en rustig. Ik heb een zwak voor kerkhoven.
Er zijn stukken met slachtoffers uit de eerste en tweede wereldoorlog. Hier liggen zelfs Joden en
islamieten vredig naast elkaar. Dat dit pas kan als je dood bent is bizar.
In mijn achterhoofd blijft toch die tweede wereldoorlog spelen. Na mijn onderzoek naar de dood van
mijn oom en het boek wat ik geschreven heb is mijn vraag nog steeds niet beantwoord hoe hij is
overleden. Alles wat ik maar kan vinden over wat er de mens is aangedaan zuig ik op als een spons.
Net over de grens in Denemarken is er kamp in Padborg. Dat gaan we bezoeken.
Niet dat ik daar het antwoord zal vinden over Eef, maar wellicht meer inzicht over wat mensen elkaar
aandoen. De grenscontroles houden ons een beetje op. Elke keer zit ik start klaar met alle drie de
paspoorten maar wij mogen telkens gewoon doorrijden. Naldmose strandcamping ligt direct aan de
oostzee. Nou, zand en water is het summum voor floki. Rollend in het zand komt de wildheid naar
boven om daarna in slaap te storten in zijn tent. Af en toe krijgt hij de kolder in zijn kop en zet hij de
aanval in op een gevonden veer of het simpele balletje die hij gekregen heeft van mijn moeder. Ook
Floki is van de simpelheid die vreugde brengt. Niks geen dure speeltjes maar tevreden zijn met wat
je onderweg vind. In onze garage geen poespas alleen het noodzakelijke. Het verbaasd mij dan ook
wat voor high tech snufjes er uit de kast getrokken worden om het camperen zo min mogelijk
inspanning te geven. Van movers tot uitlijnaparatuur om maar niet een graad scheef in je bed te
moeten liggen.
We houden het simpel alleen de starlink is een guilty pleasure maar die hebben we gekocht voordat
Elon gek werd.
Kijk live beelden van Floki door de qr code te scannen
Floki op fakantie Floki op het strand
Terug naar het simpele leven is best een stap. Maar met een huis op wielen zit je al heel snel in een
lager ritme en dan wordt het vanzelf simpel. De ballast van materiële zaken heb je niet, alleen het
hoognodige. Opnieuw kom ik tot de ontdekking dat ik weer te veel kleding bij me heb. Vanaf nu ga ik
een lijstje bijhouden wat ik werkelijk gebruik. Nu ben ik van nature een simpel mens, dus geen hoge
hakken of fancy kleding, toilet artikelen zijn ook maar vijf items: shampoo, deo, tandpasta, mascara
en lippenstift. Daarentegen is de EHBO tas goed gevuld. Ja, als je op de trauma gewerkt hebt dan zit
dat in je genen. Toch zijn er wat opmerkelijke items in de garage van de camper bijgekomen. Zoals
een tent voor Floki. Het is een ingenieus bouwwerk opgebouwd uit tunnels met af en toe een
grotere ruimte om te spelen, eten, slapen of naar de kattenbak te gaan. Op elke camping trekt dat
bouwwerk veel bekijks. Ook de aangeschafte tracker werk uitstekend. Via een app kun je zien of
Floki ergens zit en of hij genoeg bewogen heeft voor optimale fitheid. Het is niet altijd juist wat de
app je voorspiegelt. Hoog in een boom sta je wel op de plek maar je ziet hem niet omdat de app niet
de hoogte aangeeft. En na een rondje fietsen met Flo, heel relaxed slapend in zijn nieuwe mand,
zegt het aparaat dat Floki erg goed bezig is geweest met 23 kilometer op de teller. Nee, niet Floki
maar het vrouwtje is goed bezig geweest.
De oude draagtas is nu de vaste slaapplek voor de nacht tot vijf uur, dan komt hij lekker bij me
liggen. Om acht uur is het klaar met de rust en dan moet er gewandeld en geplast worden. Ik dacht
dat we een kat hadden, maar er zitten meer hondenkwaliteiten in, heb ik gemerkt. Op camping de
Zwarte Haan is de aanwezige zwarte haan een test om te zien of de kippen, die we krijgen bij
thuiskomst, ook goed bevallen. Wij weten dat wel, maar ja of meneer de je weet wel kater dit ook
goed vindt, is nog maar de vraag. Sinds vier weken hebben we geen echte kater maar een je weet
wel kater. Super nieuwsgierig gaat hij er achteraan maar al snel is de lol er vanaf.
Dan gaan we maar lekker het bos en daarna de dijk op om te gaan rennen met uitzicht over de
Waddenzee. De heerlijke zoute lucht doet haar werk en al rap zitten we allebei op ons platte gat van
het uitzicht te genieten. De wind, die om je hoofd waait en de rust, geeft een gevoel van Zen, waar
je in een spa tachtig euro voor neer moet tellen. Onderweg is het een prachtig kleurrijk beeld van de
aardappelvelden die in bloei staan. De verschillende soorten hebben hun eigen bloeiwijze. Zolang
de weergoden goed gezind zijn is er geen tekort aan voedsel, althans niet aan aardappelen. Die
boeren doen toch hun stinkende best om mensen, die totaal geen verstand hebben waar ons voedsel
vandaan komt, in leven te houden. Ik heb een kleine groentetuin thuis en mijn buurman ook, dus
wij komen de hongerwinter wel door als de nood aan de man komt. Het is dan wel geen pizza of een
of ander hoogstaand gerecht maar gewoon een AGV maaltijd . De V zal af en toe onbreken maar die
vullen we dan wel aan met E. Als de kippen genoeg leggen natuurlijk. En als feest kunnen we af en
toe patat bakken. Een probleem, waar haal ik de Rosè vandaan?
Bestemming was Polen maar we zijn gestrand in Siddeburen. Nou, de bestemming is niet het doel,
maar de reis. De reis is tot nu toe geweldig. Dat is het fijne van een camper. Waar de wielen stoppen
is het fijn. Vandaag komen er nieuwe buren, ze komen uit Oostenrijk en zijn ruim in de tachtig,
geweldig dat ze nog de spirit hebben om te reizen met een camper. Ze gaan het thuisland van de
dame , Noorwegen, bezoeken. Communicatie is erg lastig. Het doet ons denken aan Gerald uit
Clarksons farm. Een geweldige serie maar Gerald is echt onverstaanbaar. Met handen en voeten
komen we er toch uit en staan ze na veel heen en weer rijden op hun plek. De fietstocht naar
Flensburg is heet. De kleine straatjes zijn leuk en we hebben weer veel bekijks met Floki. Even tot
rust komen op een prachtig Friedhof. Zullen ze hier ook begraven zijn in de uitvaartkisten die
gemaakt zijn van het drijfhout wat uit de zee komt? Recycling is het toverwoord. Floki heeft alle
graven bezocht. Een ode aan de doden en gelijk heel koel en rustig. Ik heb een zwak voor kerkhoven.
Er zijn stukken met slachtoffers uit de eerste en tweede wereldoorlog. Hier liggen zelfs Joden en
islamieten vredig naast elkaar. Dat dit pas kan als je dood bent is bizar.
In mijn achterhoofd blijft toch die tweede wereldoorlog spelen. Na mijn onderzoek naar de dood van
mijn oom en het boek wat ik geschreven heb is mijn vraag nog steeds niet beantwoord hoe hij is
overleden. Alles wat ik maar kan vinden over wat er de mens is aangedaan zuig ik op als een spons.
Net over de grens in Denemarken is er kamp in Padborg. Dat gaan we bezoeken.
Niet dat ik daar het antwoord zal vinden over Eef, maar wellicht meer inzicht over wat mensen elkaar
aandoen. De grenscontroles houden ons een beetje op. Elke keer zit ik start klaar met alle drie de
paspoorten maar wij mogen telkens gewoon doorrijden. Naldmose strandcamping ligt direct aan de
oostzee. Nou, zand en water is het summum voor floki. Rollend in het zand komt de wildheid naar
boven om daarna in slaap te storten in zijn tent. Af en toe krijgt hij de kolder in zijn kop en zet hij de
aanval in op een gevonden veer of het simpele balletje die hij gekregen heeft van mijn moeder. Ook
Floki is van de simpelheid die vreugde brengt. Niks geen dure speeltjes maar tevreden zijn met wat
je onderweg vind. In onze garage geen poespas alleen het noodzakelijke. Het verbaasd mij dan ook
wat voor high tech snufjes er uit de kast getrokken worden om het camperen zo min mogelijk
inspanning te geven. Van movers tot uitlijnaparatuur om maar niet een graad scheef in je bed te
moeten liggen.
We houden het simpel alleen de starlink is een guilty pleasure maar die hebben we gekocht voordat
Elon gek werd.
Kijk live beelden van Floki door de qr code te scannen
Floki op fakantie Floki op het strand
.png)
